tao, zen, kuantum. “ben burda işe başlarsam ölü sazanlar derneğindeki çok bilmiş öğretmen gibi bunların hayata bakışlarını  saptırırmışım, iyi mi”. düşünceme güldüm. 5 kişiler bir odada. kapı aralığından ikisinin ayaklarını görüyorum, birinin tüm vücudunu,  diğerlerini göremiyorum. masa üstünde kalemlik, takvim, telefon, bilgisayar ekranı, dosya, çerçeve, şirketin bayrakları, zımba, bant, delgeç, elleri. kenarda yapma çiçek. yerler açık meşe laminant. tavan kartonpiyer, duvarlar buz mavisi.  camdan karşı plaza, otoban ve alışveriş merkezi görülüyor. erkekler salınıyor, kadınlar suratsız. duramadım orda. çıktım, asonsöre binmedim, merdivenler iyi geldi. ince çoraplılarla alışveriş merkezine girdim sonra. emekli teyzelerle çileklere baktım. liseli gençlerle 14,99 ytl lik kazaklar gördüm. aklım içinde kırmızıların, gitar sololarının, çikolata paketlerinin olduğu bir gelecekteydi. hapşırdığımda “iyi yaşa” denilmeyen bir yerde çalışamam, bunu babama anlatmam lazım.

Posted in: genel | | Şubat 2008